{"id":295,"date":"2025-07-08T21:27:16","date_gmt":"2025-07-08T19:27:16","guid":{"rendered":"https:\/\/monikalech.pl\/?page_id=295"},"modified":"2025-09-01T13:43:04","modified_gmt":"2025-09-01T11:43:04","slug":"czarne-piaski","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/czarne-piaski\/","title":{"rendered":"Czarne Piaski"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\n
\n
\n
<\/div>\n\n\n\n
<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

„Czarne Piaski” – tom czwarty serii „Droga Smoka”<\/h2>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Oleg Tsun i Alex Fitzwilliam wr\u00f3cili do Krakowa, do miejsca, kt\u00f3re kiedy\u015b by\u0142o ich domem. Nie jest to powr\u00f3t, o jakim \u015bnili.
Ich partnerka, Andrea Niwi\u0144ski, dalej si\u0119 nie odnalaz\u0142a. Jest \u201egdzie\u015b w \u015bwiecie\u201d i nie zostawia za sob\u0105 \u015blad\u00f3w, kt\u00f3re da\u0142oby si\u0119 znale\u017a\u0107 sposobami konwencjonalnymi czy magicznymi. Epidemia w\u015br\u00f3d Zmiennych niby wygas\u0142a, nikt tak\u017ce nie ju\u017c drenuje Magicznych, ale dalej nie wiadomo, kto zmontowa\u0142 spisek? Wydaje si\u0119 tak\u017ce, \u017ce spiskowcy pr\u00f3buj\u0105 zdestabilizowa\u0107 r\u00f3wnie\u017c Nie\u015bmiertelnych. Kto chce przej\u0105\u0107 w\u0142adz\u0119 nad Nadnaturalnymi i rz\u0105dzi\u0107 Lud\u017ami? Nitki dowod\u00f3w si\u0119 pozrywa\u0142y, a najwa\u017cniejsi spiskowcy si\u0119 przyczaili.<\/p>\n\n\n\n


Nie do\u015b\u0107 zatem, \u017ce Alex i Oleg stracili ukochan\u0105 \u017con\u0119, to jeszcze nie zdo\u0142ali usun\u0105\u0107 zagro\u017cenia wisz\u0105cego nad ich \u015bwiatem. Jakby tego by\u0142o ma\u0142o, Alex u\u015bwiadamia sobie, \u017ce nie mogli odnale\u017a\u0107 Andrei, bo szukali jej\u2026 po prostu niew\u0142a\u015bciwie.
Na dodatek Kuba, przyjaciel Andrei, Alexa i Olega, Ludzki cz\u0142onek Watahy Hyeon Ju, umiera na raka. Jest niekompatybilny ze Zmian\u0105, wi\u0119c magia Zmiennych nie mo\u017ce go uratowa\u0107. Klasyczna medycyna si\u0119 podda\u0142a, uzdrowicielska moc Olega jest ca\u0142kowicie bezradna.
Jest wrzesie\u0144 2058 roku. Min\u0119\u0142o prawie sze\u015b\u0107 lat od wybuchu epidemii w\u015br\u00f3d Zmiennych; pi\u0119\u0107 lat od zagini\u0119cia Andrei; trzy lata od kiedy Hyeon Ju ostatni raz widzia\u0142 swoj\u0105 \u017con\u0119, Parvaneh. <\/p>\n\n\n\n

Tymczasem w\u0142adczyni Nie\u015bmiertelnych od lat szuka pretekstu do kontaktu ze swoim ma\u0142\u017conkiem. Szans\u0105 staje si\u0119 choroba Kuby. Tylko czy Zmiennym i Nie\u015bmiertelnym ratowanie Kuby p\u00f3jdzie lepiej ni\u017c ludzkim lekarzom? Ani Alex, ani Oleg nie b\u0119d\u0105 mogli si\u0119 nim d\u0142u\u017cej opiekowa\u0107, poniewa\u017c wreszcie znale\u017ali klucz do znalezienia Andrei. Tylko czy zd\u0105\u017c\u0105? W ko\u0144cu przepowiednia m\u00f3wi o jej \u015bmierci. O tym, \u017ce oni obaj maj\u0105 j\u0105 przeprowadzi\u0107 przez \u015bmier\u0107. Co je\u015bli nie zd\u0105\u017c\u0105? <\/p>\n\n\n\n

Co sta\u0142o si\u0119 na Czarnych Piaskach? Kim dla Andrei jest Yoshitsune? Co maj\u0105 z tym wsp\u00f3lnego wrony? <\/p>\n\n\n\n


\u201eDroga Smoka\u201d jest epick\u0105 sag\u0105 urban fantasy, w kt\u00f3rej Monika Lech przedstawia spl\u0105tane losy grupy w zasadzie normalnych Homo Sapiens i istot Nadnaturalnych. Poznajemy bohater\u00f3w serii w momencie, kiedy grupa trzydziestolatk\u00f3w dowiaduje si\u0119, \u017ce obok ich \u015bwiata, \u015bwiata ludzi, istnieje inna rzeczywisto\u015b\u0107: mroczniejsza, gwa\u0142towniejsza, bardziej skomplikowana.
Dla wszystkich – ludzi i nie-ludzi – przychodzi czas zmian, podejmowania decyzji, czas emocji, kt\u00f3re s\u0105 dalekie od serduszek, jednoro\u017cc\u00f3w i trzymania si\u0119 za r\u0105czki w \u015bwietle ksi\u0119\u017cyca.
Ka\u017cdy si\u0119 zmienia, ka\u017cdy dorasta. Ka\u017cdy wrasta w co\u015b wi\u0119kszego ni\u017c on sam.
Seri\u0119 \u201eDroga Smoka\u201d rozpoczyna \u201eMorze krwi<\/a>\u201d, tom drugi to \u201ePracowite wakacje w Rzymie\u201d<\/a>, po kt\u00f3rych warto przeczyta\u0107 \u201eSztuk\u0119 znikania<\/a>\u201d, trzeci tom serii. <\/p>\n\n\n\n

\n
Kup ksi\u0105\u017ck\u0119<\/a><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n
\n
\n
\n

\u017bona? Stare dzieje. Teraz jest co\u015b lepszego! Nie, nie Smok. Jeszcze lepiej: tatu\u015b!<\/h2>\n\n\n\n

Ciekawi? <\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

\n
\n

„Czarne Piaski” na Lubimyczytac.pl<\/h3>\n\n\n\n

Sprawd\u017a, dlaczego warto przeczyta\u0107 „Czarne Piaski”
Oce\u0144 ksi\u0105\u017ck\u0119 i Ty! https:\/\/lubimyczytac.pl\/ksiazka\/5049591\/czarne-piaski<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

Romantyzm ukryty w zapachu. Cho\u0107 pewnie nie tak, jak my\u015blisz <\/h3>\n\n\n\n

By\u0142o co\u015b surrealistycznego w zapachu ja\u015bminu i zielonej herbaty w tym miejscu, gdzie zapachy atakuj\u0105 i przykrywaj\u0105 ci\u0119 ci\u0119\u017ck\u0105 chmur\u0105. Dlatego zatrzyma\u0142em si\u0119 i w\u0105cha\u0142em d\u0142ugo. Nadzieja jest cudownym uczuciem, ale potrafi zwodzi\u0107, potrafi sprawia\u0107, \u017ce widzimy wi\u0119cej, czujemy wi\u0119cej, gonimy za cieniem, za czym\u015b, co nie istnieje.<\/p>\n\n\n\n

By\u0142em za stary, \u017ceby goni\u0107 za ka\u017cd\u0105 u\u0142ud\u0105. By\u0142em chyba za stary na to, \u017ceby si\u0119 rozczarowa\u0107. Jakby moje czekanie si\u0119 zu\u017cy\u0142o, jakby cierpliwo\u015b\u0107 i wytrzyma\u0142o\u015b\u0107 by\u0142y u kresu, jakbym musia\u0142 wreszcie dosta\u0107 cokolwiek, bo je\u015bli nie, to umr\u0119 z g\u0142odu. Literalnie, umr\u0119 z g\u0142odu. <\/p>\n\n\n\n

Wci\u0105ga\u0142em w nos mieszanin\u0119 zapach\u00f3w, my\u015bl\u0105c o nich, filtruj\u0105c je, kategoryzuj\u0105c i kataloguj\u0105c. Jestem Kotem, nasz w\u0119ch jest lepszy ni\u017c innych naszych Zmiennych pobratymc\u00f3w. Bardziej na nim polegamy, co mo\u017ce by\u0107 nasz\u0105 pi\u0119t\u0105 achillesow\u0105. Ka\u017cdy zapach do innej szufladki, por\u00f3wna\u0107 z pami\u0119ci\u0105, z tym, co mam zapisane w g\u0142owie. Zapachy s\u0105 jak nitki we wzorzystej tkaninie, czasem nie wiadomo, kt\u00f3ra nitka gdzie si\u0119 pl\u0105cze. Ale zapach naszej Andy mia\u0142em zakodowany w m\u00f3zgu i zakotwiczony mocno. Mia\u0142 tam swoje miejsce, siedzia\u0142 na tronie. Nic go nie przebija\u0142o, cho\u0107 mo\u017ce las sosnowy i rozgrzane \u017celazo, kt\u00f3rymi pachnia\u0142 Alex, by\u0142y godne usi\u0105\u015b\u0107 gdzie\u015b w pobli\u017cu tego tronu. Ale nic wi\u0119cej, nic wi\u0119cej. Dwa najpi\u0119kniejsze zapachy \u015bwiata, zapachy mi\u0142o\u015bci, przyja\u017ani, bezpiecze\u0144stwa, domu, \u015bwiat\u0142a, ciep\u0142a, powietrza. \u017bycia w jego rozkwicie. Tym by\u0142y dla mnie ich zapachy.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

Nawet posmarka\u0107 si\u0119 warto. Czasem.<\/h3>\n\n\n\n

\u2013 Nawet nie wiesz, jak chujowo by\u0142o bez ciebie \u2013 m\u00f3wi\u0142 mi Charles, kt\u00f3ry nie kl\u0105\u0142 nigdy. <\/p>\n\n\n\n

\u2013 Nawet nie wiesz, jak za tob\u0105 t\u0119skni\u0142am \u2013 szepta\u0142am mu w bluz\u0119, bezskutecznie pr\u00f3buj\u0105c go obj\u0105\u0107, kiedy moje nogi dynda\u0142y jakie\u015b p\u00f3\u0142 metra nad ziemi\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Potem wpad\u0142am w ramiona reszty Napier\u00f3w obecnych na miejscu. Andrew i Lachlan ryczeli, ja te\u017c. Dotyka\u0142am ich paskudnych pysk\u00f3w, Georgiego i Jamesa sprawdzaj\u0105c r\u00f3wnie dok\u0142adnie jak Lachiego i Drew. Byli cali, byli w jednym kawa\u0142ku. Gapi\u0142am si\u0119 na ich brzydkie twarze, ciesz\u0105c si\u0119 nimi, ciesz\u0105c si\u0119 Napierami jak rodzin\u0105, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142a. Albo do kt\u00f3rej w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142am.<\/p>\n\n\n\n

Wszyscy byli jak kiedy\u015b, jak wcze\u015bniej. Ogromni, przystojni, mocni. Moi.<\/p>\n\n\n\n

Lachlan dyskretnie poda\u0142 mi chusteczk\u0119 i ja, r\u00f3wnie dyskretnie, si\u0119 w ni\u0105 wysmarka\u0142am. „Dyskretnie” to znaczy, \u017ce Napierowie i Yoshitsune udawali, \u017ce tego nie s\u0142ysz\u0105. <\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

Gdzie kupi\u0107 „Czarne Piaski”?<\/h3>\n\n\n\n

„Czarne Piaski” na stronie Wydawnictwa Oficynka https:\/\/oficynka.pl\/pl\/p\/Czarne-piaski-Monika-Lech\/865<\/a><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Czarne Piaski” – tom czwarty serii „Droga Smoka” Oleg Tsun i Alex Fitzwilliam wr\u00f3cili do Krakowa, do miejsca, kt\u00f3re kiedy\u015b […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":4,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"_themeisle_gutenberg_block_has_review":false,"footnotes":""},"class_list":["post-295","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/295","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=295"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/295\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":591,"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/295\/revisions\/591"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/monikalech.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=295"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}